Hé scheids! Op het spel

KNVB Media
KNVB Media
14 maart, 10:44

Journalist Robbert Minkhorst neemt de proef op de som. - Foto: KNVB Media

Steeds sneller, steeds makkelijker ook, is de scheidsrechter Kop van Jut. Beschimpt, belaagd en betast. Wie respecteert de scheidsrechter nog? En hoe leuk is het dan om er een te zijn - of te worden? Journalist Robbert Minkhorst neemt de proef op de som.

Welke wedstrijd heb je dit keer weer uit de hand laten lopen

‘Welke wedstrijd heb je dit keer weer uit de hand laten lopen’, wil een leidinggevende op maandagmorgen nog wel eens plagend vragen. Terwijl ik me op zulke momenten meer dan eens als een kreupele voortbeweeg (46 is níet het nieuwe 26, mensen) en daarom een belangstellend informeren naar mijn fysieke toestand misschien meer voor de hand zou liggen, blijkt die hoop vaak ijdel. Hoewel deze vorm van humor de journalistiek wel eigen is, moet ik er ter relativering bij zeggen.

Meer en meer zin

ASC O17-1 – vv Katwijk O17-1 (2-1) was een wedstrijd waarin ik meer en meer zin kreeg. Gek genoeg ergens. Vorig jaar voelde ik me in het diepe gegooid toen ik, net begonnen aan de cursus SO III, bij mijn eerste officiële aanstelling de derby RCL O17-1 – ASC O17-1 kreeg toebedeeld. Ik verzoop zowat. Die wedstrijd, plus die van een week later, hadden een gloedvolle carrière van een scheidsrechter in (de marge van) het jeugdvoetbal bijna in de knop gebroken. We dromen in het leven allemaal van grootse daden, ik althans. Ik wil de wereld redden, de meubelen, of op zijn minst de situatie. En dan het stralende middelpunt worden.

ASC uit Oegstgeest, van 1 juni 1892, is de club waar ik kortstondig zelf voetbalde, en waar welbespraaktheid en fatsoen hoog in het vaandel staan. Met de trainer van de O17-1, dezelfde als vorig seizoen trouwens, speelde ik nog even in de selectie. Met Katwijk heb ik, behalve om de mensen die ik daar ook ken, evenzeer affiniteit. Om de cultuur van onverzettelijkheid bijvoorbeeld, die ik, de meer flegmatieke, kan bewonderen.

Geen wetmatigheid

De (gespeelde) verontwaardiging bij spelers over beslissingen die ik nam cumuleerde

Het grappige is dat je de aard van een vereniging ook weer vaak terugziet in de speelstijl van de elftallen. Al hoeft zo’n aanname geen wetmatigheid te zijn, en moet je dus oppassen dat een veronderstelling jouw beoordelingsvermogen niet beïnvloedt. Afijn, dit keer voldeden beide teams aan de verwachtingen, en viel mij vooral op (en niet voor het eerst) dat jongens van vijftien of zestien jaar oud je aan alle kanten proberen om de tuin te leiden. Ik kan me ontzettend blijven verbazen over de middelen die spelers inzetten om de waarheid hun kant op te buigen. Al begrijp ik dat mijn sterke rechtvaardigheidsgevoel hier nogal een handicap kan zijn.

De (gespeelde) verontwaardiging bij spelers over beslissingen die ik wel nam en over beslissingen die ik niet nam, cumuleerde, mogelijk mede omdat ik deed alsof ik me er niets van aantrok. Het leek daardoor dat er vandaag grootse dingen op het spel stonden, veel grootsere dingen in elk geval dan de zesde plaats in de promotiepoule van de eerste klasse.

Twee scheidsrechters

Natuurlijk trok ik me van alles wel aan, zoals heel vaak dingen hard bij me binnenkomen, wat ook best een handicap is trouwens. Dus waar in mijn hoofd de adrenaline van alle opwinding rond kolkte, diende ik me in het veld onverstoorbaar aan de regels te houden. Er waren die middag in Oegstgeest twee scheidsrechters.

Sorry scheids dat we zo vervelend voor u waren

Als altijd wilde ik zuinig zijn met gele kaarten, maar toen ik eerst de ene Katwijker voor het in de weg lopen bij een vrije trap al moest vermanen, ontkwam ik er niet aan toen daarna een tweede expres van dichtbij zijn been uitstak naar de bal. Niet dat hij het ermee eens was hoor.

Intuïtief klopte het niet

Ik nam een risico bij een uittrap van de keeper, mede omdat ik op hetzelfde moment ook op mijn horloge keek. Spelers van Katwijk maakten druk misbaar. Intuïtief: het klopte niet. Het was als de scène uit de film ‘The Matrix’ met de zwarte kat die twee keer voorbij komt. De keeper móet de bal hebben laten vallen, om die daarna weer op te pakken. Opnieuw misbaar – nu van ASC., hoewel de doelman zelf zich weinig druk leek te maken.

Doodop was ik na afloop, in mijn hoofd. De relativering kwam al snel. "Sorry scheids", zei de wisselspeler die zijn hand uitstak, "dat we zo vervelend voor u waren. Dat krijg je, als er iets op het spel staat." Voor ASC was het de eerste overwinning in de nieuwe competitie.

Robbert Minkhorst

Twitter: @LD_mink #ikwordscheidsrechter

Gerelateerd nieuws

Laatste artikelen

Terug naar boven