Miriam van der Veen van VV Suameer: van bestuurder tot verbinder

Met de campagne Rondje Waardering zetten de KNVB en Heineken vrijwilligers als Miriam in het zonnetje. - Foto: KNVB Media

In het Friese Suameer, een klein dorpje tussen Drachten en Leeuwarden, kent iedereen elkaar en is de voetbalclub meer dan alleen een sportvereniging. VV Suameer is het sociale hart van het dorp. Het is een plek waar generaties samen komen, verhalen worden gedeeld en vrijwilligers het verschil maken. Voor Miriam van der Veen (46) - is de club een soort ‘tweede thuis’. Als duovoorzitter, trainer, organisator en verbinder geeft zij kleur aan het clubleven.

De kantine is het cement van onze club. Daar ontstaan de mooiste gesprekken en komen mensen uit het dorp - jong en oud - elkaar tegen. Even napraten, lachen, elkaar spreken. Dat is waar de club echt leeft.

Met de campagne Rondje Waardering zetten de KNVB en Heineken vrijwilligers als Miriam in het zonnetje. Tijdens de KNVB Bekerfinale komt alles samen. Dan is zij één van de 750 vrijwilligers die als eregast afreizen naar De Kuip om zélf in het middelpunt te staan: van de kantine naar het grootste podium van het Nederlandse voetbal.

Nederland is kampioen van het verenigingsleven. Bijna iedereen heeft een voetbalclub om de hoek, middenin de buurt. Het kloppende hart van deze clubs is de sportkantine. Het is de plek waar mensen samenkomen en winnen en verliezen samen wordt beleefd. Dat hart klopt dankzij vrijwilligers, die samen het ‘sociale cement’ van het voetbal vormen.

Ode aan alle vrijwilligers

Maar dat sociale weefsel staat onder druk. Met Rondje Waardering brengen de KNVB en Heineken daarom een ode aan alle vrijwilligers die amateurclubs draaiende houden. Dat gebeurt daar waar het verenigingsleven samenkomt: in de kantine, langs de lijn en op het veld. Want hoewel vrijwilligers de ruggengraat vormen van het Nederlandse clubvoetbal, voelt lang niet iedereen zich gezien.

Zo blijkt uit onderzoek dat slechts 58 procent zich gewaardeerd voelt, terwijl bijna acht op de tien Nederlanders aangeeft vrijwilligers juist vaker te willen bedanken. Tegelijkertijd erkent 62 procent complimenten voor zich te houden, omdat het juiste moment ontbreekt of zij niet altijd weten hoe zij hun waardering kunnen laten blijken. De waardering is er dus wel, maar bereikt de vrijwilligers vaak niet. En dat is zonde, want bijna driekwart geeft aan dat een simpel ‘dankjewel’, een schouderklopje en een glimlach al veel verschil maken.

De club als tweede thuis

Eén van deze vele duizenden vrijwilligers is Miriam van der Veen. Voor Miriam is stilzitten geen optie. Overdag werkt ze als freelance vertaler vanuit huis, ’s avonds staat ze op het podium met een vrouwenband die sixties en seventies-rock op de planken brengt. Tussendoor is ze ook nog vaak te vinden achter de bar in het dorpshuis. Thuis deelt ze haar leven met haar vriend en twee ‘bonuszoons’ van 17 en 20 jaar. Een volle dagtaak die zij sinds drie jaar combineert met haar vrijwilligersfunctie als bestuurder van de voetbalclub.

Als duovoorzitter kun je samen de taken verdelen en elkaar aanvullen.

De liefde voor de club is haar met de paplepel ingegoten. Als vijfjarig meisje stond Miriam al op het veld. Haar ouders waren bestuurlijk actief binnen de vereniging; later haar vader ook als trainer en haar broer als speler. Het was vanzelfsprekend dat ook Miriam hier haar plek vond. “De club is letterlijk en figuurlijk een tweede thuis. Niet alleen voor mij, maar voor heel veel mensen uit het dorp, voor wie dit echt een ontmoetingsplaats is.” Hoewel ze een tijd bij een andere club speelde - omdat damesvoetbal in die jaren nog niet bij elke club bestond - keerde ze uiteindelijk terug naar haar thuisbasis bij VV Suameer.

Drie jaar geleden kwam de vraag of ze voorzitter wilde worden. Aanvankelijk stond Miriam daar terughoudend tegenover. De verantwoordelijkheid en tijdsinvestering waren reden voor twijfel. “Aafke van der Werf, een goede vriendin, zat al in het bestuur en vroeg of ik het leuk vond om als ‘duovoorzitter’ aan te sluiten. Dat wilde ik wel proberen; samen kun je de taken verdelen en elkaar aanvullen.” Sindsdien vormt het tweetal het bestuurlijke hart van VV Suameer. Onder hun leiding heeft de club een duidelijke koers ingezet, gericht op financiële stabiliteit en verduurzaming. Met zichtbare resultaten, zoals in de modernisering van de accommodatie. Kleedkamers zijn vernieuwd, de kantine kreeg een nieuwe inrichting en de keuken werd gemoderniseerd. Ook zijn er plannen om duurzame ledverlichting rond de velden te plaatsen.

Oog en oor van de vrijwilligers

VV Suameer zou volgens Miriam niet goed kunnen bestaan zonder de inzet van vrijwilligers. Ze weet als geen ander hoe belangrijk het is om hen gemotiveerd te houden. “Het zijn vaak dezelfde mensen die veel doen. Daar moet je zuinig op zijn.” Dat doet Miriam door goed te luisteren, taken te verdelen en te zorgen dat iedereen zich gezien en gehoord voelt. Deze ondersteuning vertaalt zich niet alleen in organisatorische keuzes, maar ook in persoonlijke aandacht.

Zo wordt binnen de club stilgestaan bij belangrijke momenten in het leven van leden en vrijwilligers. “Iemand een kaartje sturen bij een blessure, een bezoekje brengen bij ziekte of het tonen van medeleven bij tegenslagen. Dat wordt erg gewaardeerd. Ook ga ik elke week langs bij de ‘vrijdagochtendploeg’, bij de oudere vrijwilligers die allerlei klusjes doen voor de club. Ik schuif dan aan met koffie en cake om alles door te nemen en met elkaar bij te praten.”

Bouwen aan een hechte clubcultuur

Miriam is niet alleen beleidsmatig betrokken bij haar club, maar ook op allerlei andere momenten. Zo verzorgt ze trainingen voor de damesteams, is zij op wedstrijddagen aanwezig om verschillende teams langs te lijn te volgen en onderhoudt zij contacten met trainers en spelers. Achter de schermen coördineert Miriam daarnaast allerlei praktische zaken, zoals het samenstellen van het wekelijkse programmaboekje en de ontvangst van de scheidsrechters in de bestuurskamer.

Ook in de activiteitencommissie houdt Miriam een vinger aan de pols. “Een voetbalvereniging draait volledig op vrijwilligers. Op de mensen die in hun vrije tijd vlaggen of fluiten, spelers rijden, bardiensten draaien of de kleedkamers schoonmaken. Om onze waardering te tonen, organiseren we allerlei activiteiten. Zo is de jaarlijkse vrijwilligersavond een hoogtepunt, organiseren we activiteiten rond wedstrijddagen, met een dj na afloop in de kantine, of door het uitdelen van kleine attenties.”

Een ontmoetingsplaats voor jong en oud

Mensen zeggen dat ze blij met ons zijn en dat is fijn om te horen.

De sociale rol van de club komt misschien wel het sterkst tot uiting in de kantine. Niet alleen als plek voor een drankje na de wedstrijd, maar als kloppend hart van de vereniging. “De kantine is het cement van onze club”, zegt Van der Veen. “Daar ontstaan de mooiste gesprekken en komen mensen uit het dorp - jong en oud - elkaar tegen. Even napraten, lachen, elkaar spreken. Dat is waar de club echt leeft.” Deze grote sociale functie van de sportkantine, wordt ook breed gewaardeerd door Nederlanders. Zo beschouwt 86 procent van de Nederlanders de kantine als een belangrijke ontmoetingsplek. Voor ruim negen op de tien mensen is de kantine zelfs cruciaal voor het voortbestaan van de club. Verder zegt 67 procent van de vrijwilligers zich door de clubkantine sterker verbonden te voelen met andere clubleden.

Voor Miriam is de voetbalclub veel meer dan sport alleen. Miriam: “In een klein dorp vervult onze vereniging een belangrijke sociale functie voor de dorpsgemeenschap. Het clubgebouw is een ontmoetingsplaats voor jong en oud. Mensen komen hier niet alleen om te voetballen, maar ook om elkaar te ontmoeten.” Deze gedachte is zichtbaar in alles wat zij doet. Van speeltoestellen voor de kinderen tot een warme, toegankelijke sfeer in de kantine: iedereen moet zich welkom voelen. “We hebben ook veel vrouwen binnen onze club, ook als vrijwilliger. Dat zorgt voor een prettige dynamiek en een echte familiesfeer.”

Een Rondje Waardering van de club

Hoewel Miriam bescheiden is over haar eigen rol merkt ze wel dat haar inzet wordt gewaardeerd. “Mensen zeggen dat ze blij met ons zijn en dat is fijn om te horen. Ik steek behoorlijk wat tijd in mijn vrijwilligerswerk, maar je krijgt er veel voor terug. Het gevoel dat je echt iets kunt betekenen voor anderen geeft erg veel voldoening.” Het was dan ook een extra bijzondere verrassing toen bleek dat clubleden en vrijwilligers Miriam tijdens de campagne Rondje Waardering hadden genomineerd voor een unieke voetbalervaring tijdens de KNVB Bekerfinale. “De inzet als vrijwilliger doe je niet voor jezelf, maar voor de club”, zegt ze. “Dus als zo veel mensen je dan voordragen, is dat erg bijzonder. Dat zij dit hebben gedaan om te zeggen ‘Zij verdient dit’, raakt me. Ik ben geen vrijwilliger geworden om schouderklopjes te krijgen. Maar deze nominatie geeft me wel het gevoel dat ik echt gezien word. En dat is een ontzettend fijn gevoel.”