Een groot doel en een keeper: even wennen aan UEFA-regels tijdens pilot walking football

Hans van Breukelen en Kees Kist gingen met iedereen op de foto. - Foto: KNVB Media

“Wie wil er op doel?” Dat was de grote vraag bij enkele teams die deelnamen aan de pilot walking football in Koekange. Maar na wat oefenen voorafgaand aan het toernooi waren er voldoende vrijwilligers. Hans van Breukelen moet erom lachen. Als bondscoach walking football (het Nederlands team werd onder zijn leiding afgelopen jaar tweede op het WK) is hij aanwezig bij de pilot walking football deze dinsdagmiddag op het complex van Vitesse ‘63. Voor het eerst spelen de senioren in Noord Nederland volgens de UEFA regels: met grotere doelen én dus met keeper. “Dat is even wennen voor ze’’, zegt de oud-doelman van Oranje en al jaren enthousiast ambassadeur van walking football.

Walking football wordt steeds populairder. Bij veel verenigingen trainen 60-plussers en overal in het land worden toernooien en competities georganiseerd. Vaak door een groep verenigingen samen, of een stichting. Overal wordt gespeeld met net weer andere regels. Soms met 5 tegen 5, elders met 6 tegen 6. Bij de ene competitie worden kleine doeltjes van 3 bij 1 meter gebruikt (die ook in de JO7 worden gebruikt), andere clubs spelen met pupillendoelen van 5 bij 2 meter. Soms is er wel een keeper, maar andere keren ook niet. De KNVB onderzoekt momenteel of er een landelijk aanbod walking football moet komen, met uniforme regels. En wat die regels dan zouden zijn. Via een aantal pilottoernooien op verschillende plekken in het land worden de internationale regels van de UEFA getest. Na afloop van het toernooi kunnen deelnemers hun mening geven via een enquête.

Ander spel, maar niet minder leuk

In Noord Nederland organiseert de stichting Walking Football Noord Nederland een competitie tussen oktober en april. In de andere maanden organiseren verenigingen zelf toernooien. “We zijn nu tien jaar bezig’’, vertelt Jos Kok. Hij is een van de grondleggers van Walking Football Noord Nederland en tevens secretaris van Vitesse’63, de gastheer van het pilot toernooi. Hij doet deze middag zelf ook mee met zijn team. “We waren best sceptisch over de internationale regels. Wij spelen al jaren met kleine doelen en zonder keeper. Die grote doelen, een doelman erbij: dat was even wennen. Maar niemand zei na afloop: dit was eens maar nooit meer. Het spel is wat anders, maar niet minder leuk.”

Alleen die keeper, daar kan wel eens een probleem liggen, denkt Jos. “Waar vind je die? Sommige spelers schieten echt nog hard. Ik zou zelf nooit in het doel willen staan. Vandaag was er één team dat wel een echte keeper had. Dat  maakt een enorm verschil. Het is moeilijk scoren hoor.”

Behoefte aan competitie

Dat beaamt Jan van Rosmalen, huidig voorzitter van Walking Football Noord Nederland en zelf speler van Steenwijk. “Men is een beetje bang voor het onbekende. Wij zijn zelf met twintig man. Tien dragen een bril. Volgens de internationale regels mag de bal twee meter hoog gespeeld worden. Men is bang dat de bal tegen de bril aan komt. Daarom vind ik het goed dat de KNVB deze pilots organiseert om regels uit te proberen, deelnemers te laten ervaren hoe het is en hen om hun mening te vragen.”

De behoefte aan competitie bij de 60-plussers is duidelijk. Walking Football Noord Nederland begon de competitie ooit met vier teams. Nu zijn dat er vijftien en de verwachting is dat komend najaar twintig teams aan de competitie meedoen. Jos: “Ik vind het hartstikke goed dat de KNVB zich over walking football gaat ontfermen. De sport is in ontwikkeling en ik kan me voorstellen dat de volgende fase nu aanbreekt. Daar moeten we open voor staan, ook al gaat het straks misschien iets anders dan we gewend zijn. En zo anders is het nu ook weer niet. Het gaat om het plezier en de lol die we met elkaar hebben.”

Een leven lang voetballen

Die lol is er zeker deze middag bij Vitesse ’63. De aftrap wordt verzorgd door John van Dijk, lid van verdienste van Vitesse ’63, ruim 60 jaar lid en al meer dan 50 jaar vrijwilliger, samen met Hans van Breukelen en Kees Kist, inmiddels zelf ook 73 jaar. Van Breukelen blijft als bondscoach en ambassadeur de hele middag, gaat op de foto met kinderen van de lokale basisschool en praat met deelnemers over hun gezamenlijke passie: voetbal. “Samen met je maten lekker ballen blijft toch het mooiste wat er is? Walking football biedt mensen de gelegenheid om hun hele leven te blijven voetballen. Dat vind ik geweldig. Blijven bewegen en elkaar ontmoeten: daar gaat het om.”

Walking football is intensiever dan veel mensen denken, zegt Europees kampioen van 1988. “Rennen mag niet, maar de goede spelers hebben enorme power walks. Ze halen acht, negen kilometer per uur. Dat is vermoeiend hoor. En heel moeilijk, omdat je geneigd bent te gaan rennen. Dat vergt veel oefening en inzet. Ook 70-plussers komen bezweet van het veld.”

Fanatiek

Zeker als het er fanatiek aan toegaat, zoals in Koekange. “We zijn hier een grote familie”, zegt Jos Kok. “De meesten kennen elkaar al jaren omdat we al zolang met en tegen elkaar spelen. Maar in het veld blijft het fanatiek.” Hans van Breukelen grijnst. “Als ze eenmaal in het veld staan, willen ze winnen. Maar wel op een gezellige en ontspannende manier. De koffie of het biertje na afloop is net zo belangrijk.”