Sabine Potgieter wil als voorzitter haar club in beweging brengen

Sabine Potgieter: 'Begin klein en drink eens een kop koffie met andere vrijwilligers. Jouw rol hoeft niet meteen in de bestuurskamer te liggen. Dat kan ook zijn in de evenementencommissie of het wedstrijdsecretariaat.' - Foto: Eigen foto

Van alles had Sabine Potgieter al gedaan binnen haar vereniging BAS Voetbal. Kantinediensten, jeugdkampen begeleiden, gastvrouw op zaterdagmiddag, het secretariaat. Eind 2024 werd ze voorzitter, als eerste vrouw bij de dorpsclub uit Biddinghuizen. Het is simpelweg clubliefde dat haar drijft. “Ik wil echt meebouwen aan de toekomst en een verschil maken. De club in beweging brengen.”

Naam: Sabine Potgieter (41)
Club: BAS Voetbal uit Biddinghuizen
Functie: Voorzitter
Werk: HR & Officemanager

Vrijwilligers zijn de basis

"Zodra het mocht heb ik vrijwilligerstaken op me genomen. Dat werd van huis uit door mijn ouders heel erg gestimuleerd. Mijn vader zat vroeger in de TC, mijn moeder draaide bardiensten in de kantine. Ze hebben mij meegegeven dat er allerlei mensen waren die ervoor zorgden dat ik kon voetballen, dus was het niet meer dan vanzelfsprekend dat je hetzelfde ook voor anderen doet. Voetbal is de kern van de vereniging, maar vrijwilligerswerk is de basis. Wat mij betreft is daar niets in veranderd. Sterker, ik zet juist heel erg in op verbinding."

Meegegroeid met de club

"Het feit dat ik nu voorzitter ben is niet ontstaan vanuit een groot plan. Eigenlijk ben ik in al die jaren met de club meegegroeid. Mijn vader voetbalde vroeger bij BAS. Toen we klein waren gingen mijn zus en ik altijd mee om te spelen met de andere kinderen. Verstoppertje, partijtje voetbal, een zakje snoep in de kantine. Op een gegeven moment stond er een bericht in de krant dat er meisjes werden gezocht om een meidenteam op te zetten. Ik was tien jaar en wilde heel graag voetballen. Tot mijn 25e was ik actief. Op bescheiden niveau hoor, maar wel een aantal keer kampioen geworden. Een paar jaar geleden ben ik weer begonnen en spelen we op vrijdagavond met het 30+-team in de 7x7-competitie."

Van jeugdkampen tot voorzitter

"Zoals gezegd, in de tussentijd vervulde ik ook allerlei vrijwilligersrollen. Zoals sectieleider damesvoetbal in de TC, lid sponsorcommissie, kantinediensten draaien, begeleiding jeugdkampen. En ook was ik de gastvrouw die de tegenstander en scheidsrechter ontvangt tijdens thuiswedstrijden van het eerste elftal. De bestuurskamer wordt dan vertrouwd terrein. Zo’n tien jaar geleden zei de toenmalige voorzitter tegen mij: 'Jij wordt ooit onze eerste vrouwelijke voorzitter'. Nee joh, gaat nooit gebeuren, dacht ik. Later trad ik wel als secretaris toe tot het bestuur. Toen onze voorzitter stopte, kwam de vraag alsnog op tafel. Dat zette me aan het denken. Misschien is dit toch mijn moment. Misschien ben ik nu degene die de club nodig heeft. Dat bedoel ik verre van arrogant. Maar er waren wat eilandjes ontstaan en de vereniging was zoekende naar meer verbinding. Daar wilde ik, op een menselijke manier, graag een bijdrage aan leveren."

Motivatie

"Ik wil meer zijn dan de titel ‘clubvoorzitter’. Vanuit mijn clubliefde wil ik me vol inzetten, meebouwen aan de toekomst en een verschil maken, zichtbaar en onzichtbaar. Het start echt met een flinke dosis clubliefde die bij mij waarschijnlijk gemiddeld wat groter is dan bij anderen. Al zal ik zeker niet tot mijn 80e voorzitter van BAS Voetbal zijn."

Ruimte maken voor vernieuwing

"Het feit dat ik al veel rollen heb gehad, maakt het zeker makkelijker om contact te leggen met iedereen rond BAS. Men vindt het prettig dat ik toegankelijk en benaderbaar ben. Als voorzitter wil echt het verenigingsgevoel creëren. Verbinden. Ik benader echt actief mensen, zodat we wellicht verrassende nieuwe vrijwilligers op bepaalde posities terugzien. Is het de taak van een voorzitter om de evenementencommissie nieuw leven in te blazen? Misschien niet, maar iemand moet even die kar trekken. Vinden we iemand die het leuk vindt om in te stappen, dan gaat dat vanzelf weer lopen en kun je je weer op andere dingen richten. Hetzelfde geldt voor het regelen van een pannaveld of nieuw kantinemeubilair. Het zet de vereniging in beweging en dat is de bedoeling. In de kern wil ik ruimte creëren voor vernieuwing en ontwikkeling. En vervolgens anderen stimuleren om die ruimte te pakken en in te vullen."

Empathischer als vrouw

Je moet goed in ogenschouw houden wat het beste is voor de club en de leden. Dat zit hem ook in hele kleine gebaren.

"Mannen zitten vaak meer op de rationele en zakelijke lijn. Als vrouwelijke voorzitter ga ik wat doordachter en empathischer te werk. We hebben 280 voetballende leden en zijn echt een dorpsvereniging. Je moet dus goed in ogenschouw houden wat het beste is voor de club en de leden. Dat zit hem ook in hele kleine gebaren. Even koffie drinken met de materiaal- en onderhoudsploeg en wat lekkers meenemen. En goed luisteren naar de leden en waar behoefte aan is. Dat kan iets heel kleins zijn, zoals het kantine-assortiment uitbreiden met cassis omdat iemand dat graag drinkt, maar het zorgt er wel voor dat mensen zich gehoord en gezien voelen. En dat vind ik heel belangrijk binnen een vereniging."

Weerstand

"Het is een illusie om te denken dat alles op rolletjes loopt. Vooraf schatte ik in dat deze rol voor 80 procent leuk zou zijn en voor 20 procent minder leuk. Dat klopt ook. Het is niet alleen maar hosanna, je voert soms ook lastige gesprekken. Dat heeft niets te maken met het ‘vrouw zijn’. Weerstand komt vooral naar boven zodra je met veranderingen komt. Uitspraken zoals ‘we doen het al jaren zo, dus waarom zouden we het anders doen?’ gaan wat mij betreft niet altijd op. In mijn optiek zijn voetbal, vrijwilligers en vooruitgang een drie-eenheid. Voetbal kan niet zonder vrijwilligers, maar je moet ook vooruit willen kijken. Daar ga ik graag het gesprek over aan, met oude en nieuwe generaties vrijwilligers. Het gaat erom dat BAS Voetbal in beweging is."

Meer vrouwen = beter bestuur

"Ik zou het alleen maar toejuichen als meer vrouwen een rol in het voetbal pakken. Binnen een vereniging zorgt dat voor verschillende perspectieven. Daardoor kun je beter besturen en creëer je meer draagvlak. Toen ik nadacht over het voorzitterschap, realiseerde ik me al snel dat ik het niet alleen zou kunnen. Dat klopt ook, maar dat geldt voor mannen ook. Mijn advies is: breng in wat je zelf leuk vindt. Begin klein en drink eens een kop koffie met andere vrijwilligers. Jouw rol hoeft niet meteen in de bestuurskamer te liggen. Dat kan ook zijn in de evenementencommissie of het wedstrijdsecretariaat. Of misschien lijkt fluiten je heel leuk, ook een mooie rol om jezelf uit te dagen. En heel belangrijk: er is geen goed of fout. Persoonlijk ben ik wel van de Pippi Langkous-filosofie. Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan. Probeer het gewoon, zou ik als tip willen meegeven. Neem die sprong in het diepe, hoe spannend misschien ook."

Wat leer je zelf?

"Delegeren. Ik ben het type dat al snel zegt: oh dat doe ik wel even. Dat kan natuurlijk een enorme valkuil zijn, dus daar moet je voor waken. Bovendien weet ik niet alles en kan ik niet alles. En dat moet ik ook niet willen. Onze penningmeester heeft veel meer verstand van ‘de cijfertjes’ en vindt dat ook leuk. Daar gaat het om bij vrijwilligerswerk. Vind je het leuk? Zit je in je kracht? Krijg je er energie van? Ik houd heel erg van de menselijke kant en vind het belangrijk dat iedereen gezien wordt. Als secretaris deed ik veel extra dingen erbij. Toen we onze huidige secretaris polsten, heb ik snel duidelijk gemaakt dat we dat veel beter zouden afkaderen. Anders kan het potentieel enthousiaste mensen afschrikken. Daarnaast gaat het me steeds makkelijker af om voor een grote groep te spreken. Zoals bij een ALV, een nieuwjaarsreceptie of een inspiratiebijeenkomst van de KNVB waarvoor ik werd uitgenodigd. Je leert op jezelf te vertrouwen en je intuïtie te volgen. Dat is ook een prettige ontwikkeling."