Mila Ehren (15) is gediplomeerd verenigingsscheidsrechter: 'Probeer het gewoon. Fluiten is hartstikke leuk!'

Mila Ehren: "Je moet durven van je af te bijten, het liefst ook met wat humor af en toe. En je moet ook kunnen incasseren, want iedereen heeft een mening over jouw beslissingen." - Foto: KNVB Media

Vijftien jaar is Mila Ehren. Toch heeft ze al twee scheidsrechtersdiploma’s op zak en fluit ze wekelijks, onder andere de JO13-1 van haar vereniging SHH Herten in de eerste klasse. “Het is hartstikke leuk om als scheidsrechter wat voor je vereniging te doen. En je leert er heel veel van.”

Ze zat nog op de basisschool toen ze geïntrigeerd raakte door het arbitragevak. “Ik moest een spreekbeurt doen. Ik wilde eigenlijk voetbal als onderwerp kiezen, maar iemand anders had dat al gekozen’’, vertelt Mila. Het werd arbitrage, geïnspireerd door Shona Shukrula die als eerste Nederlandse vrouw in het mannenprofvoetbal actief was. “Ik ben me erin gaan verdiepen en het fluiten leek me echt heel erg leuk.”

Zodra ze twaalf was – de minimale leeftijd -, volgde Mila de cursus pupillenscheidsrechter. Ze begon met fluiten van de O11 en O12 bij SHH. Jongens van haar eigen leeftijd dus. Vond ze dat niet spannend? “In het begin wel natuurlijk. Het was ook best een hoog niveau meteen want de O11-1 speelde hoofdklasse. Maar eigenlijk vond iedereen het alleen maar heel fijn dat er iemand floot die de opleiding had gedaan. Je moet gewoon in het begin laten zien dat je niet over je heen laat lopen. Vanuit de vereniging en de trainers heb ik veel steun gehad. Op die leeftijd wordt er nog niet met kaarten gewerkt, maar als een speler een grote mond had tegen mij, werd hij door de trainer op de bank gezet. Maar eigenlijk is dat nauwelijks nodig geweest.”

Ad rem

Vader Hans Ehren lacht. Hij weet dat zijn dochter haar vrouwtje staat en zich niet zo snel van de wijs laat brengen door spelers met een grote mond, trainers of ouders langs de lijn. “Ik herinner me dat een trainer van een tegenstander tegen haar tekeer ging. Ze diende hem heel ad rem van repliek: ‘Als jij net zo goed zou coachen als dat ik fluit, stonden jullie nu niet met 3-0 achter.’ Die man kon geen woord meer uitbrengen en zij floot lekker verder. Achteraf hoorden we van wat ouders dat ze haar actie erg konden waarderen, want hij scheen wel vaker nare dingen te roepen.” Mila: “Je moet wel durven van je af te bijten, het liefst ook met wat humor af en toe. En je moet ook kunnen incasseren, want iedereen heeft een mening over jouw beslissingen. Ik heb tijdens de opleidingen geleerd dat de kritiek niet op jou, maar op het pak is. Je moet het niet persoonlijk opvatten.”

Inmiddels heeft Mila ook de cursus verenigingsscheidsrechter gedaan en fluit ze op een heel veld, met name de O13-teams van haar club. Zelf voetbalt ze ook nog in de MO17. “Ik ben de hele zaterdag op de club. Dat vind ik hartstikke leuk.”

Ook haar vader Hans spendeert een groot deel van zijn tijd aan de voetbalvereniging van zijn dochter. Sinds Mila het fluiten serieus neemt, is hij scheidsrechterscoördinator geworden.  “Ze heeft me enthousiast gemaakt. Wat we gemeen hebben, is dat als we iets willen, we er echt voor gaan’’, vertelt hij.

Talentvolle scheidsrechters hetzelfde groeiperspectief bieden als voetballers

Dat kun je wel zeggen, want SHH Herten heeft sinds kort het KNVB | ARAG FairPlay certificaat twee sterren op zak. Inmiddels heeft de verenging zo’n twaalf pupillenscheidsrechters opgeleid. Allemaal jongeren, net als Mila. “Dat vind ik keimooi. We mogen nu ook zelf de pupillencursus geven en kunnen die jongeren dus ook een stuk kwaliteit hier op onze eigen vereniging bieden. We willen ze laten doorgroeien tot verenigingsscheidsrechter en als ze dat willen ook richting de SOIII en wellicht verder. In mijn ogen moet je ambitieuze en talentvolle scheidsrechters hetzelfde groeiperspectief bieden als voetballers. En dat begint bij een goede opleiding”, zegt Hans.

Ook Mila heeft de ambitie om verder te groeien, al wil ze het stap voor stap bekijken. “Voorlopig heb ik het heel erg naar mijn zin bij Herten en leer ik hier hartstikke veel. Volgend jaar ga ik de O14 fluiten en als ik wat ouder ben, dan wil ik wel hogerop. Maar ik wil mijn eigen verwachtingen niet te hoog stellen, want als ik dat niet haal, zou ik alleen maar gaan balen. Ik ga gewoon kijken hoe ver ik kom.”

Andere jongeren enthousiast maken

Mila hoopt dat ook andere jongeren, zowel meiden als jongens, willen gaan fluiten. “Ik zou zeggen: probeer het gewoon. Het is hartstikke leuk. Je moet sterk in je schoenen staan, maar dat leer je ook door te doen. Daar heb je ook buiten het veld veel aan.” Dat geldt ook voor het doorzettingsvermogen dat nodig is. Mila: “Voor elke scheidsrechter zijn de eerste wedstrijden de moeilijkste. Als je daarna doorzet, met de feedback die je krijgt aan de slag gaat en niet opgeeft na een paar minder goede beslissingen, kun je ver komen. Je leert ook incasseren. Iedereen maakt fouten en krijgt kritiek, ik ook. Maar daar leer je van en word je beter en sterker van.”

Ondertussen deelt Mila haar belevenissen als scheidsrechter via sociale media. Ze vindt het leuk om mensen een inkijkje te geven in het vak en te laten zien wat scheidsrechter zijn eigenlijk inhoudt. “De meeste mensen hebben geen idee’’, lacht ze. Ze krijgt leuke reacties, ook van KNVB scheidsrechters die in de top van het amateurvoetbal fluiten. Een aantal van hen volgt haar op sociale media. “Dat had ik nooit verwacht, maar ik vind dat hartstikke leuk.”

Step in Welke (vrijwilligers)rol past bij jou? Dit voorjaar organiseren we inspiratiebijeenkomsten door het hele land waarin we meiden & vrouwen kennis laten maken met (vrijwilligers)rollen in het voetbal.