Van een WK-stadion van 5 miljard dollar terug naar Leeuwarden

Luuk van den Breemer, fieldmanager bij Cambuur Leeuwarden, werkte tijdens het WK aan de grasmat van het SoFi Stadium in Los Angeles. - Foto: KNVB Media

Het hypermoderne SoFi Stadium in Los Angeles, daar werkte Luuk van den Breemer (29), fieldmanager bij SC Cambuur, dit WK. ‘Dat je daar onderdeel van mag zijn, is een no-brainer. Zo'n kans krijg je maar éen keer in je leven.’ Ondanks de te gekke ervaring heeft Van den Breemer weer de beide benen op de grond in Leeuwarden.

Auteur: Karlijn Raats

Voor het WK werd het vaste fieldmanagementteam van het SoFi Stadium (NFL-clubs Los Angeles Rams en LA Chargers) uitgebreid met zeven Europese groundsmen. Via zijn internationale netwerk kwam Van den Breemer terecht bij het fieldmanagementteam voor het WK in de Verenigde Staten. Bekenden uit de Engelse top, onder wie voormalig Tottenham Hotspur-fieldmanager Wayne Billing en Reece Watson (tien jaar actief in het fieldmanagement bij Arsenal), haalden hem naar Los Angeles.

Het stadion, dat vijf jaar geleden werd geopend en vorig jaar al diende als decor voor de Nations League-finale, fungeerde destijds als generale repetitie voor het WK. Het hybride veld werd in vierenhalve week klaargestoomd nadat Precision Turf het veld vanuit onderuit had opgebouwd, en de zoden waren gelegd. Vervolgens werden er acht wedstrijden in gespeeld, waaronder de openingswedstrijd van de Verenigde Staten en een kwartfinale tussen Spanje en België.

Dagelijks onderhoud op het WK

‘Hoewel het dagelijkse werk zoals maaien, schade herstellen, bemesten, lampen verplaatsen, ventileren herkenbaar is voor alle fieldmanagers in Nederland, gebeurde alles op het WK intensiever,’ vertelt Van den Breemer. ‘Alles werd gemeten en gemonitord, met name het effect van onderhoudsmaatregelen als maaien, beregenen en beluchten. De algehele speelkwaliteit werd in kaart gebracht door het meten van eigenschappen als onder andere hardheid, verticale deformatie, energierestitutie, tractie en de diepte van de noppen bij het afzetten. Iedere handeling moest bijdragen aan exact de eigenschappen die FIFA wilde hebben. Alleen op gevoel werken is op dit niveau geen optie.’

Roeien met de riemen die je hebt

In de winter zijn veel fieldmanagers vaak zo goed als hun middelen

Het grootste verschil met Cambuur zit volgens hem in de kennis, maar zeker ook in de middelen. Ook onder het transparante dak van het SoFi Stadium komt nog altijd ongeveer 500 tot 600 micromol PAR-licht binnen, ongeveer een derde van de instraling in de buitenlucht. Van den Breemer: ‘Om de fotosynthese optimaal te houden werd gewerkt met negen grote en vier middelgrote SGL-belichtingsunits, ondersteund door ventilatoren die luchtcirculatie optimaliseerden.

Bij Cambuur beschikken we over drie middelgrote SGL-units, twee kleinere lampen en twee TurfPods. Dan ben je veel afhankelijker van het weer. In de winter ben je vaak zo goed als je middelen. Afgelopen seizoenen kreeg het veld bovendien te maken met sneeuw, vorst, intensief gebruik en periodes waarin de trainingsvelden niet beschikbaar waren. Daardoor werd veel vaker in het stadion getraind dan oorspronkelijk gepland. Dan ben je niet bezig het veld beter te maken, maar vooral schade te beperken.’

Dezelfde lat, ander budget

Maar volgens Van den Breemer is het een misvatting dat een topveld uitsluitend afhankelijk is van grote budgetten. ‘De ambitie verschilt niet. Ook in Leeuwarden wil je iedere wedstrijd een topveld afleveren. Alleen moet je creatiever zijn en een beetje geluk hebben.’ Dat betekent volgens hem dat planning nog belangrijker wordt. ‘Hoe stem je bemesting af op weersverwachtingen? Welke werkzaamheden leveren daadwerkelijk rendement op? Juist als je minder middelen hebt, moet iedere keuze raak zijn.’ Die manier van denken nam hij direct mee uit Los Angeles. ‘Op een WK wordt geen enkele handeling uitgevoerd zonder dat daar een reden voor is. Dat is iets wat iedere fieldmanager kan toepassen.’

Op afstand meekijken in Leeuwarden

Van den Breemers verblijf in Californië viel samen met het groot onderhoud van het stadionveld in Leeuwarden. ‘Mijn eerste gedachte was even: moet ik dit wel doen? Maar die twijfel duurde twee seconden.’

Al in januari werd samen met SC Cambuur besloten de renovatieplanning volledig af te stemmen op zijn afwezigheid. Collega Mike werd maandenlang voorbereid om het volledige traject zelfstandig uit te voeren. Tarkett verzorgde de renovatie, waarna Mike verantwoordelijk werd voor de verdere kieming en grasgroei. Door het tijdsverschil van negen uur hield Van den Breemer dagelijks contact.

‘Om 6:00u Amerikaanse tijd belde ik hem, dan was het in Nederland 15:00. Om 22:00 belde ik hem weer, wanneer het in Nederland 07:00u was. We stuurden veel foto's over en weer. Als er een schimmelplekje ontstond of er waren andere problemen, konden we vrijwel direct schakelen.’

Vooral op het gebied van voeding en mechanische werkzaamheden keek Van den Breemer nog mee. ‘Bemesting blijft ervaring, dat leer je niet in een jaar. Maar ik kon met een gerust gevoel twee maanden naar Los Angeles, ook al was het voor Mike de eerste keer dat hij een mat moest ingroeien en dat notabene ook op eigen benen moest doen. Ik wist zeker dat alle werkzaamheden in Leeuwarden perfect uitgevoerd zouden worden. Je kunt alleen weg als je honderd procent vertrouwen hebt in de mensen thuis.’

Passie veel belangrijker dan techniek

Volgens Van den Breemer wordt het vak nog altijd onderschat. ‘Mensen op de tribune zien niet hoeveel uren, kennis en voorbereiding daarin zitten. Als je een paar dagen niet oplet, kan een veld volledig omslaan. Je bent er altijd mee bezig. Dat vraagt om meer dan technische kennis. En je moet er energie van krijgen. Ik ben al twee jaar nauwelijks op vakantie geweest. Dat vind ik niet erg, omdat ik dit het mooiste vak vind dat er is. Het helpt in dat opzicht wel dat ik op dit moment geen vaste relatie of gezin heb. Maar feit blijft dat je zonder intrinsieke motivatie dit werk simpelweg niet volhoudt.’