Tim Prins: de stille kracht van ASV Arkel

Tim Prins, vrijwilliger bij ASV Arkel hoeft deze keer niet zelf te tappen, Ronald de Boer staat deze keer achter de bar in Café Clubhelden pal aan het veld in de Rotterdamse Kuip. - Foto: ©Set Vexy

Tim Prins (31) is al ruim tien jaar een onmisbare schakel bij ‘ASV Arkel’. Van wedstrijdsecretaris tot scheidsrechter en binnenkort zelfs bestuurslid. Tim doet het allemaal. Niet voor het applaus, maar omdat hij gelooft in de kracht van de club en de betekenis hiervan voor zijn dorp. Met de campagne Rondje Waardering zetten de KNVB en Heineken mensen als Tim al het hele seizoen in het zonnetje. Tijdens de KNVB Bekerfinale komt alles samen. Dan is Tim één van de 750 vrijwilligers die als eregast afreizen naar De Kuip om zélf in het middelpunt te staan: van de kantine naar het grootste podium van het Nederlandse voetbal.

Ik heb van mijn ouders al van jongs af aan meegekregen dat het belangrijk is om iets terug te doen voor je club en je dorp.

Nederland is kampioen van het verenigingsleven. Bijna iedereen heeft een voetbalclub om de hoek, middenin de buurt. Het kloppende hart van deze clubs is de sportkantine. Het is de plek waar mensen samenkomen en winnen en verliezen samen wordt beleefd. Dat hart klopt dankzij vrijwilligers, die samen het ‘sociale cement’ van het voetbal vormen. Maar dat sociale weefsel staat onder druk. Met Rondje Waardering brengen de KNVB en Heineken daarom een ode aan alle vrijwilligers die amateurclubs draaiende houden. Dat gebeurt daar waar het verenigingsleven samenkomt: in de kantine, langs de lijn en op het veld. Want hoewel vrijwilligers de ruggengraat vormen van het Nederlandse clubvoetbal, voelt lang niet iedereen zich gezien.

Zo blijkt uit onderzoek dat slechts 58 procent zich gewaardeerd voelt, terwijl bijna acht op de tien Nederlanders aangeeft vrijwilligers juist vaker te willen bedanken. Tegelijkertijd erkent 62 procent complimenten voor zich te houden, omdat het juiste moment ontbreekt of zij niet altijd weten hoe zij hun waardering kunnen laten blijken. De waardering is er dus wel, maar bereikt de vrijwilligers vaak niet. En dat is zonde, want bijna driekwart geeft aan dat een simpel ‘dankjewel’, een schouderklopje en een glimlach al veel verschil maken.

De club als tweede familie

Eén van deze vele duizenden vrijwilligers is Tim Prins. Tim woont in Arkel, een dorp met zo’n vierduizend inwoners waar de voetbalclub een belangrijke plaats om de dorpsgemeenschap inneemt. In het dagelijks leven werkt hij bij een verzekeraar, waar hij zich bezighoudt met klantcontact en coördinatie. “Door de week ben ik aan het werk, maar in mijn vrije tijd, vooral op zaterdagen, ben ik veel met de club bezig.” Deze combinatie gaat hem goed af. Zijn vrijwilligerswerk speelt zich grotendeels af in de avonden en vooral in de weekenden, op de momenten waarop de club tot leven komt.

Van wedstrijdsecretaris tot bestuurslid

Binnen ASV Arkel vervult Tim verschillende rollen, maar zijn belangrijkste taak is die van wedstrijdsecretaris. Een functie die misschien minder zichtbaar is, maar cruciaal voor het reilen en zeilen van de club. “Ik ben al tien jaar voor de KNVB het aanspreekpunt voor alles wat met de wedstrijden te maken heeft”, legt hij uit. “Van het inschrijven van teams tot de planning en het verplaatsen van wedstrijden. Als wedstrijdleider zorg ik ervoor dat we elke zaterdag voldoende spelers hebben en zorg ik dat de kleding gewassen is. Ook organiseer ik al jarenlang het befaamde trainingskamp.”

Ook staat Tim regelmatig zelf op het veld als scheidsrechter, vooral bij jeugdwedstrijden. Iets wat hij al doet sinds zijn zestiende. “Ik was vrij jong toen ik begon met fluiten en ben dat altijd blijven doen.” En binnenkort krijgt Tim er nog een nieuwe rol bij, als algemeen bestuurslid. “Ze hebben me onder meer gevraagd om verjonging in het bestuur te brengen. En omdat ik al tien jaar wedstrijdsecretaris ben, ken ik natuurlijk veel mensen binnen de club.”

De club als ontmoetingsplaats

Zijn betrokkenheid bij de club komt niet uit de lucht vallen. “Mijn vader deed altijd veel voor de club en mijn moeder zat een tijd in het jeugdbestuur”, vertelt Tim. “Ik heb van mijn ouders al van jongs af aan meegekregen dat het belangrijk is om iets terug te doen voor je club en je dorp.” Zelf voetbalde Tim in zijn jonge jaren ook, al spreekt hij met passende bescheidenheid over zijn kwaliteiten. “Ik was niet per se de beste voetballer”, lacht hij. “Maar ik kan als vrijwilliger ook iets moois bijdragen.”

In een dorp als Arkel is de voetbalclub meer dan alleen een plek om te sporten. Het is een ontmoetingsplaats waar mensen samenkomen. Deze sociale functie komt misschien wel het duidelijkst naar voren in de kantine. Daar worden wedstrijden nabesproken, ontstaan gesprekken en groeit de verbondenheid binnen de club. “Na een wedstrijd even met elkaar zitten, een drankje doen, dat is net zo belangrijk als wat er op het veld gebeurt”, zegt Tim.

“De club is echt een plek waar iedereen elkaar kent, waar vriendschappen ontstaan en iedereen naar elkaar omkijkt. Het is hartstikke gezellig om elkaar na afloop van de wedstrijd in een bomvolle kantine te treffen. Daar worden mooie verhalen en ervaringen met elkaar gedeeld. Dat geeft echt een familiegevoel”, zegt Tim. “Als het goed gaat met het eerste elftal, dan leeft dat in het hele dorp. Mijn vrienden heb ik bijna allemaal via het voetbal leren kennen”, vertelt hij. “Voor veel mensen is ASV Arkel echt een soort tweede familie.”

De belangrijke sociale functie van de sportkantine wordt in Nederland breed gedragen, blijkt ook uit het onderzoek. Zo beschouwt 86 procent van de Nederlanders de kantine als een belangrijke ontmoetingsplek. Voor ruim negen op de tien mensen is de kantine zelfs cruciaal voor het voortbestaan van de club. Verder zegt 67 procent van de vrijwilligers zich door de clubkantine sterker verbonden te voelen met andere clubleden.

Kleine woorden, grote betekenis

De waardering die je als vrijwilliger krijgt, geeft mij een erg goed gevoel. Een klein vriendelijk gebaar doet er echt toe; dan weet je waarvoor je dit allemaal doet.

Tim zet zich al tien jaar zich in als vrijwilliger, niet alleen als wedstrijdsecretaris, maar ook als scheidsrechter. In deze periode maakte hij van alles mee, maar sommige momenten springen eruit. “Het kampioenschap van het eerste elftal was een bijzondere mijlpaal”, herinnert hij zich. “Dat beleef je echt samen met de hele club.” Toch zit de echte voldoening vooral in de kleine dingen. “Als iemand zegt: ‘Fijn dat je fluit’, of ‘Bedankt voor het regelen’, dan betekent dat wel iets”, zegt hij. “Daar haal ik echt voldoening uit.”

Hoewel Tim niet op zoek is naar erkenning, merkt hij dat waardering wel belangrijk is om gemotiveerd te blijven. “Het is fijn om te horen dat mensen tevreden zijn. Dan weet je dat je het goed doet.” Deze waardering komt op verschillende manieren. Een schouderklopje na het fluiten, een vriendelijk praatje met de voorzitter of tijdens de jaarlijkse vrijwilligersbarbecue. “De waardering die je als vrijwilliger krijgt, geeft mij een erg goed gevoel. Een klein vriendelijk gebaar doet er echt toe; dan weet je waarvoor je dit allemaal doet. Het is fijn om te horen dat mensen tevreden en blij zijn dat je zo veel tijd en energie in de club steekt. Het geeft ontzettend veel voldoening om iets te kunnen betekenen - voor mijn dorp en voor de mensen op de club - maar het is ook een leuke vrijetijdsbesteding.” Tegelijkertijd ziet Tim ook dat dit niet altijd vanzelfsprekend is. “Net als bij andere voetbalclubs zijn er altijd mensen die kritiek hebben, maar zelf niets doen. “Dan denk ik: ‘Steek je handen zelf uit de mouwen als je denkt dat het beter kan’.”

Het werven van nieuw talent

In zijn nieuwe rol als bestuurslid heeft Tim alvast een belangrijke ambitie: het aantrekken van nieuwe, vooral jongere vrijwilligers. “We hebben binnen onze club veel oudere vrijwilligers en in ons dorp te maken met vergrijzing”, legt hij uit. “Dus is het ontzettend belangrijk dat er nieuwe mensen instromen.” De club probeert dat onder meer te bereiken door nieuwkomers te ondersteunen met goede begeleiding. “Op deze manier willen we het voor hen zo aantrekkelijk mogelijk maken. Bijvoorbeeld door hen te ondersteunen bij het fluiten van wedstrijden of bij het geven van trainingen aan jeugdteams”, vertelt Tim. 

“De inzet als vrijwilliger hoeft niet veel tijd te kosten”, benadrukt hij. “Dus als je als vrijwilliger iets wilt doen voor je club of je dorp: pak het gewoon op. Het hoeft niet groot te zijn; soms is een paar uurtjes per week al genoeg om de club te helpen. Zo kunnen we zorgen dat iedereen kan blijven voetballen en dat die jongens en meiden lekker kunnen bewegen en genieten van de sport. Want uiteindelijk draait het daar om: zonder vrijwilligers is er geen voetbal.”

Rondje Waardering van de club

Toen bleek dat clubleden en andere vrijwilligers Tim als onderdeel van de campagne Rondje Waardering van de KNVB en Heineken voor een plaats tijdens de KNVB Bekerfinale hadden genomineerd, was hij blij verrast. Tim krijgt een prachtige plaats in het Heineken® Café Clubhelden: een tijdelijk café rond de ‘field seats’, pal naast de dug-out. Vanuit deze unieke bar beleeft hij, samen met vier andere geselecteerde vrijwilligers, de bekerfinale op een manier die normaal alleen is voorbehouden aan spelers en staf.