Er is iets mis gegaan.

Het lukt niet om de pagina die je zocht op KNVB.nl te laden.

Op dit moment is de website in onderhoudsmodus. Probeer het later nog eens.

Gebruik je een adblocker? Probeer deze uit te zetten en laad de pagina opnieuw.

Iedereen bij Nulandia beter af met gelijke kansen

KNVB Media
KNVB Media
24 februari, 13:16

R.K.V.V Nulandia begon al vierenhalf jaar geleden met een project Gelijke Kansen. - Foto: KNVB Media

“Wij zijn echt een voorloper geweest”, zegt Rob van Nistelrooij. Als coördinator van de onderbouw en kartrekker van de technische commissie introduceerde hij al vierenhalf jaar geleden een project Gelijke Kansen bij R.K.V.V Nulandia uit het Brabantse Nuland. “Dat was zelfs voordat de KNVB het project introduceerde (2018)”, vervolgt hij. Met ongeveer twee teams per lichting in de jeugd, is Nulandia een relatief kleine vereniging en juist dat zorgde ervoor dat Van Nistelrooij vraagtekens stelde bij het smal selecteren in de onderbouw.

“Wij zagen dat na de O19 heel veel spelers stopten met voetballen en we vroegen ons af waarom ze de stap naar de senioren niet maakten”, aldus Van Nistelrooij. “Toen hebben we verschillende zaken geëvalueerd ook met de spelers en we kwamen tot de conclusie dat we misschien te individueel gericht waren op “de  betere” voetballers per lichting in de opleiding. We hadden te weinig oog voor “de mindere” voetballers, die daardoor al op jonge leeftijd meer buiten beeld raakten.”

Relatief kleine club

Bij een relatief kleine club als Nulandia leidde selectie in de onderbouw tot een probleem bijvoorbeeld op het moment dat de spelers overstapten naar een groot veld.  “Dan zijn er veertien spelers nodig voor een team. Als wij een eerste en een tweede team moesten samenvoegen, was het verschil in voetbalvaardigheden vaak enorm groot.”

Ook de bovengrens is doorontwikkeld

Van Nistelrooij ging op zoek naar een manier om het niveau van niet geselecteerden op te krikken zodat de verschillen minder groot werden. “We wilden kijken wat er zou gebeuren als we  verschillende niveaus samen zouden laten voetballen”, vertelt hij. “Dat hebben we nu vier seizoenen gedaan en het heeft enorm positief uitgepakt. De spelers hebben meer plezier en de ondergrens is enorm opgetrokken, maar ook de bovengrens is doorontwikkeld, onder andere in andere aspecten van het spel. Hoe vaak zie je niet dat betere spelers voorin op de bal staan te wachten? In een team waarin ze het samen moeten opknappen met mindere spelers, moeten ook de betere spelers omschakelen want anders ligt de bal achterin snel in het mandje.”

Op alle fronten meer plezier

Nulandia stelt de teams niet random samen. Van Nistelrooij: “We delen spelers in als a, b of c en dat mengen we op een evenwichtige manier, om er ook echt voor te zorgen dat de kwaliteit evenredig is verdeeld. Daarbij houden we natuurlijk ook rekening met sociaal emotionele factoren.” Met name de middengroep profiteert volgens Van Nistelrooij. “De groep die normaal gesproken in de onderbouw niet bij de eerste acht had gezeten, is hierdoor na een paar jaar echt van een veel hoger niveau. Daardoor wordt de groep selectiespelers in de oudere leeftijdscategorieën veel breder en het leidt op alle fronten tot meer plezier.”

De kinderen vinden het echt heel leuk

Met de nieuwe manier van teams indelen heeft Nulandia ook ingevoerd dat alle kinderen in de onderbouw twee keer per week trainen. Van Nistelrooij: “Dat was voorheen niet het geval. De geselecteerden kinderen hadden een extra trainingsmoment ten opzichte van de niet-geselecteerden. Alleen dat helpt al enorm, maar je ziet ook echt dat spelers elkaar beter maken. Voorheen hadden we selectietrainingen, waar het animo automatisch hoog ligt. Het een en ander versterkt elkaar natuurlijk. Het was bijvoorbeeld moeilijker om een gemotiveerde trainer te vinden voor de niet-geselecteerde spelers.”

Los van het feit dat het niveau bij de jeugd in de breedte omhooggaat, blijken de spelers ook meer plezier te beleven aan hun sport. “De kinderen vinden het echt heel leuk”, aldus Van Nistelrooij. “De meeste uitdagingen bij het invoeren hadden we met de ouders. De ouders van de minder getalenteerde spelers reageerden positief, maar de ouders van de betere spelers hadden er moeite mee. Wij hebben uitgelegd dat we iedereen in de jeugd willen ontwikkelen, want dat is immers onze rol als vereniging, maar zij waren bang dat het ten koste zou gaan van hun kind.”

Inmiddels zijn de bezwaren van de ouders verleden tijd. Van Nistelrooij: “Het waren vooral de ouders van de kinderen in de eerste lichtingen waarbij we dit invoerden, maar inmiddels is onze manier van teamindelen gemeengoed. De ouders en kinderen die nu bij de vereniging komen, weten niet anders. In het begin waren ook niet alle coördinatoren enthousiast, onbekend maakt onbemind, maar het werkt gewoon enorm goed en iedereen ziet dat het de ontwikkeling en het plezier bevordert.”

Ontwikkeling

Dat het niveau in de breedte omhoog is gegaan, leest Van Nistelrooij niet alleen af van de blije gezichten, hij ziet het ook aan de resultaten. “Bij onze O9 teams is er een duidelijke opwaartse trend duidelijk zichtbaar en ik zie dat echt mede als gevolg van gelijke kansen. Als kleine vereniging zijn wij op dit gebied meer afhankelijk van de kwantiteit en kwaliteit binnen een bepaalde lichting. Vanwege de kleinere aantallen kan die per jaar behoorlijk verschillen.”

Ik denk dat het de vereniging ook helpt bij ledenbehoud. Je ziet minder kinderen die tussentijds afhaken

Hoe gelukkig Nulandia ook is met het project Gelijke Kansen, de vereniging houdt het op dit moment nog wel beperkt tot en met de O10. “Als de spelers ouder worden, merk je toch ook een verschil in wedstrijdbeleving en mentaliteit. Dan zie je toch dat sommige spelers uit de b- en c-categorieën wat moeite hebben en minder plezier ervaren, en dat de jongens uit de a-categorie het ook niet meer voor ze kunnen oplossen. Op dat moment gaat het denken wij de ontwikkeling van alle spelers in de weg zitten. Ik denk dat Gelijke Kansen tot O10 echt goed is, ook voor de betere spelers, maar daarna zien we ook wel kansen om meer te gaan differentiëren.

Gelijke kansen komt niet alleen het niveau in de breedte, maar uiteindelijk de hele vereniging ten goede en daarmee komen we terug op de aanleiding van Van Nistelrooij om over te gaan op deze manier van teamindeling: “Ik denk dat het de vereniging ook helpt bij ledenbehoud. Je ziet minder kinderen die tussentijds afhaken, in alle lichtingen tot onze O13 van dit moment heb ik nog niemand zien afhaken. Mindere spelers worden vanzelf meegetrokken door de rest, bovendien is er meer sociale cohesie. Binnen een lichting, trainen alle kinderen samen dus iedereen kent elkaar. Daar gaan we op de langere termijn ook binnen de vereniging de vruchten van plukken.”

Gerelateerd nieuws

Laatste artikelen