Hé scheids! Zomerzin

KNVB Media
KNVB Media
16 mei, 10:33

Redacteur Robbert Minkhorst neemt de proef op de som. - Foto: KNVB Media

Steeds sneller, steeds makkelijker ook, is de scheidsrechter Kop van Jut. Beschimpt, belaagd en betast. Wie respecteert de scheidsrechter nog? En hoe leuk is het dan om er een te zijn - of te worden? Journalist Robbert Minkhorst neemt de proef op de som.

Braaf ren ik mijn rondje om het veld, zoals me dat is geïnstrueerd op de cursus; terwijl de spieren warmdraaien, kan ik onderweg doelnetten en hoekvlagen inspecteren, als ook constateren of er geen obstakels als pupillendoelen op mijn pad liggen. ‘Heb je zonnebrand op scheids’, roept een toeschouwer in het voorbijgaan. Ik lach.

Tape om de kousen

De zon schijnt heerlijk, het is warm en het kunstgras stuwt de temperatuur nog wat verder omhoog, ondanks dat het al geen veld met ingestrooid verschroeid rubber meer is. Binnen de lijnen doen de jongens van Olympia O17-1 en die van FC Oudewater hun warming-up, als de aanvoerder van de thuisclub uit Gouda mij ontwaart en op me afkomt. Hij wil tape om zijn kousen doen, kondigt hij beleefd aan, maar omdat hij zijn vaste rol is vergeten, ‘heeft dat een andere kleur’ dan het eigen rood of zwart van Olympia. Is dat een probleem, wil hij weten, ‘want eigenlijk mag het niet’.

Spelregels zijn niet van steen, maar van elastiek. Je beweegt een beetje mee, zonder dat het knapt

Ik vind het geen bezwaar. ‘Als je je scheenbeschermers maar om hebt’, zeg ik hem, ‘dat vind ik het belangrijkste’. De zon schijnt heerlijk, het is warm; wat zou ik me op deze prachtige dag druk maken om formalistische futiliteiten? Coulance is ook een vorm van zelfbewustzijn, van overtuigd zijn van jezelf. Een teken van leiderschap zelfs wellicht.

Hardvochtig

Olympia komt na tien minuten voetballen op voorsprong uit een strafschop. Ik negeer de regel dat je dan een gele kaart geeft; de overtreding is zo licht, zo per ongeluk, zo onschuldig eigenlijk, dat ik een officiële waarschuwing hardvochtig vind.

En schreef ik hier niet eerder al: Spelregels zijn niet van steen, maar van elastiek. Je beweegt een beetje mee, zonder dat het knapt? De spelers en ik, we bewegen deze zaterdag met elkaar mee, we begrijpen elkaar. Ik merk dat zij aanvoelen wanneer ik niet meer de voordeelregel - misschien wel mijn favoriete spelregel - kan toepassen. Waar het moet ben ik ferm, zonder me bars te gedragen.

Commentaar verstomt

Ik keur een doelpunt af vanwege een overtreding. Eén blik, en verontwaardigd commentaar verstomt. Als een aanvaller van Olympia versnelt om zo zichzelf, of eventueel een medespeler vrij te kunnen spelen bij het strafschopgebied en onderuit wordt gehaald, geef ik wél een gele kaart.

Ik mag de grenzen in deze wedstrijd dan een beetje hebben opgerekt, dat betekent niet dat ze vervagen

Ik mag de grenzen in deze wedstrijd dan een beetje hebben opgerekt, dat betekent niet dat ze vervagen. Een speler van de thuisploeg, verbolgen om een fel duel om de bal dat ik niet affloot, roept me na ‘je bent niet goed bij je hoofd’, en daarna nog eens. Jouw beurt komt zo, besluit ik zonder enige aarzeling, terwijl het spel doorgaat. Als dat stil ligt, zoek ik hem op. Geel. Hij sputtert nog even tegen, maar slechts omdat hij vindt dat er een overtreding op hem is gemaakt, niet om de gele kaart die hij krijgt.

Genieten in stilte

Olympia loopt FC Oudewater uiteindelijk onder de voet (4-0), wat nog het best geïllustreerd wordt door het vierde doelpunt. Als de thuisclub noodgedwongen even met tien door moet, grijpt de rechtsback zijn kans. Normaal staat hij daar omdat hij dan op die plek voetballend het minst in de problemen kan komen, nu is die plotseling ontstane ruimte tussen de linies zijn vrijheid. Manmoedig trekt hij mee naar voren, eist de bal op en vuurt een granaat af die boven in de korte hoek inslaat. ‘Dat juist hij hem er zo inschiet’, reageert een ploeggenoot, half meewarig, half bewonderend. Ik geniet in stilte.

De zon schijnt heerlijk, het is warm, het voetbal lacht me toe vandaag. De zomerstop is aanstaande, maar ik heb zomerzin. Van mij mag het seizoen op dit moment voor eeuwig doorgaan.

Dit was de laatste column van Hé Scheids! van deze voetbaljaargang.

Robbert Minkhorst

Twitter: @LD_mink #ikwordscheidsrechter

Gerelateerd nieuws

Laatste artikelen

Terug naar boven