Astrid van der Sanden is het liefst ‘vliegende keep’

Op haar twaalfde stond ‘gezelligheidsmens’ Astrid van der Sanden friet en frikandellen te bakken in de keuken bij Mifano. Dertig jaar later zijn haar werkzaamheden voor de club diverser geworden, maar haar liefde voor de club blijft onveranderd. Wat ook nog steeds hetzelfde is: ze blijft zelf het liefst op de achtergrond. Behalve als ze dj is, dan gaat ze helemaal los.

Hoe lang ben je al als vrijwilliger actief voor Mifano?
"Mijn vader was een trouwe supporter en sponsor, en mijn moeder heeft zo ongeveer alle functies gedaan die je je maar kunt bedenken. Ze was hoogzwanger toen ze leider was, dus ik ben zo’n beetje op het voetbalveld geboren. Toen ik twaalf jaar was, ging ik helpen in de keuken van de kantine: friet en frikandellen bakken. Daar heb ik eigenlijk nooit zo bij nagedacht, dat gebeurde gewoon. Maar waarschijnlijk deed ik het ook wel omdat ik dicht bij het vuur zat, met ouders die allebei heel veel voor de club deden. Mijn moeder is nu 75 en helpt nog steeds bij de kaartavonden voor ouderen. Al vindt ze het wel fijn dat ik er nu ook bij ben."

En wat doe je nog meer bij de club?

Het is bij mij nogal simpel: wat ik kan doen, dat doe ik

"Het is bij mij nogal simpel: wat ik kan doen, dat doe ik. Ik ben een soort vliegende keep. Sinds zeven jaar werk ik in ploegendienst bij textielbedrijf Vlisco in Helmond. Dat betekent dat ik ook geregeld avonddiensten heb, dus heb ik een stapje terug moeten doen. Ik organiseer en help nu vooral bij allerlei activiteiten. Dat kun je ook op andere momenten dan de avonden doen."

Heb je zelf ook gevoetbald?
"Ja, ik heb bij de dames gekeept. En nee, ik was geen groot talent. Ik ben ooit op doel beland omdat ze iemand zochten die geen schrik had voor de bal. Dat was ik dus. Mijn 'carrière' lijkt een beetje op die van Heintje Davids: ik ben meerdere keren gestopt en toch weer teruggekomen, omdat ze geen keeper hadden. Uiteindelijk heb ik tot m’n 37ste gekeept. En nee, nu niet meer: ik heb sinds twee jaar een nieuwe heup. Dan is het niet meer zo handig om in hoeken te duiken. Ik ben trouwens ook nog een tijdje keeperstrainer geweest. Dat vond ik heel leuk om te doen. Maar ook daar heb ik nu geen tijd meer voor, in verband met mijn werk."

Heb je de ambitie gehad om je vader en moeder achterna te gaan, en ook bestuurslid te worden?
"Absoluut niet. Dan krijg je veel op je brood, hoor. En je moet af en toe op de voorgrond treden, daar houd ik totaal niet van. Laat mij maar lekker m’n ding doen, ik wil geen aandacht. Dit ook hè, zo’n interview: blijkbaar heeft iemand van de club mij naar voren geschoven. Maar van mij hoeft het allemaal niet."

Waar haal jij je voldoening uit?
"Mifano is meer dan een voetbalclub. Het is een echte dorpsclub, iedereen kent elkaar. Er lopen hier veel mensen rond met clubgevoel. In sociaal opzicht is de club heel belangrijk. En ja, als je lang bij een club rondloopt, ontstaan er vriendschappen, mensen maken graag een praatje. Dat gaat zeker niet alleen over voetbal. Er lopen hier op zondag ook mensen rond, die het op de een of andere manier moeilijk hebben. Die willen graag hun verhaal kwijt, en dat kan hier. Zelf vind ik het eigenlijk al mooi als andere mensen het naar hun zin hebben. Ik ben graag onder de mensen. Rustig een pilsje drinken is er eigenlijk niet vaak bij, want er is altijd genoeg te doen bij de club. Ik haal er ook voldoening uit als het goed gaat met de club, zoals nu. We hebben best veel jeugd. Er is een hoop nieuwe aanwas, en met ons eerste elftal gaat het goed in de vierde klasse. Voor de activiteiten die we organiseren, krijgen we iedere keer behoorlijk wat mensen op de been. Zulke zaken geven de club weer een impuls. Dat is voor mij genoeg. Ja, ik help graag andere mensen."

Mifano is een rooms-katholieke club. Merk je daar nog wat van?
"Niet in de zin dat de pastoor onze voetballers zegent. Maar ik vind wel dat mensen hier oog hebben voor elkaar. Op feestdagen wordt er niet gevoetbald, en tijdens de nieuwjaarsreceptie en andere gelegenheden staan we stil bij mensen die er niet meer zijn. Voor mij speelt het geloof bij de club geen echte rol. Maar ik vind het wel belangrijk dat je goede gesprekken kunt voeren. Ja, ook als er bij mij iets is dat niet zo lekker loopt, zou ik dat hier best kunnen vertellen. Maar daar ben ik niet zo van. Ik luister liever naar de verhalen van anderen."

Hoe zou je Mifano willen karakteriseren?
"Als een club waar nog veel kameraadschap heerst. Een voorbeeld: we hebben onlangs een nieuwe tribune geopend, die we uit eigen middelen hebben gefinancierd. En waar mogelijk hebben onze leden zelf meegeholpen met de bouw: de één is metselaar, de ander werkt bij een bedrijf met bouwmaterialen, de volgende wil wel iets sponsoren. Dat is nog een voordeel als je elkaar kent: je weet van elkaar wat je doet, en dan wil je elkaar ook wel helpen. Mifano is een club met veel trouwe leden. Er zijn weleens spelers die het hogerop proberen, bijvoorbeeld bij Geldrop. Vaak zijn ze na een seizoen alweer terug op het vertrouwde honk."

Jullie hebben 130 vrijwilligers. Is dat genoeg?
"Iedereen heeft het druk, en de club heeft altijd een tekort aan handen. Maar er zijn gelukkig veel mensen die iets willen doen. Dat hoeft niet altijd veel tijd te kosten: de vader die zijn kinderen naar wedstrijden rijdt, is ook belangrijk. Maar we hebben ook veel oude rotten die bij wijze van spreken dag en nacht met de club bezig zijn. Nee, ik ga geen namen noemen. Dan zal je altijd zien dat ik iemand vergeet. Ik vind het wel belangrijk om ook jongeren bij de club te betrekken. Zo hebben we bij de activiteitencommissie nu twee jonge meiden erbij, die goed zijn met social media. Zij hebben weer nieuwe ideeën en dat is goed: nieuwe impulsen helpen de club gezond te houden. Dat vind ik sowieso belangrijk: ik ben vaak op de club en als je geregeld een praatje maakt, wordt het ook gemakkelijker om te vragen of mensen ook een handje willen helpen."

Je helpt bij het organiseren van veel verschillende activiteiten, variërend van carnaval, en après-skidag tot jeugddag tot kaarten voor de oudsten. Heb je zelf een favoriete activiteit?

Het maakt me niet uit wat het is, als het maar goed is voor de club

"Ja, plaatjes draaien. Ik was jarenlang dj in de weekenden. Vanwege mijn werk is dat minder geworden, maar ik draai nog een enkele keer bij de club. Heerlijk vind ik dat, vooral van die oude discomuziek, jaren ’90. Ik ben wel een gezelligheidsmens. Zelf kom ik niet veel op de dansvloer: dj’s dansen niet. Maar ook de andere clubactiviteiten vind ik hartstikke leuk. Ik heb niet echt één favoriet. Eigenlijk geldt voor mij alleen maar: het maakt me niet uit wat het is, als het maar goed is voor de club."

Hoe ziet de toekomst van de club eruit?
"Goed, we hebben met de club ook mindere perioden meegemaakt. Maar nu zie ik weer een stijgende lijn. Ondanks de concurrentie van andere sporten, lukt het ons toch steeds weer om nieuwe leden aan te trekken én vrijwilligers te vinden. Dat laatste blijft voor de komende tijd misschien nog wel het lastigst. Soms denk ik dat vrijwilliger een uitstervend beroep is. Maar als je bij die kleine mannetjes gaat kijken, en je voert langs de lijn een gesprekje met een ouder, dan blijkt toch vaak dat ze wel bereid zijn om bijvoorbeeld leider of trainer te worden."

Nog iets over jullie clubnaam: Mifano betekent ‘Mierlo faal nooit’. Dus er wordt bij jullie nooit gefaald?
"Haha, nou, zo zou ik het eigenlijk niet willen zeggen. Maar voor de buitenwereld houden we dat beeld graag in stand."

Clubhelden van de VoetbalsportAchter alle sporthelden staan nog grotere helden: de vele vrijwilligers die ervoor zorgen dat iedereen kan sporten en dat talent zich kan ontwikkelen.


Terug naar boven