45+ voetbal: Boys will be boys

UITGEGEVEN: dinsdag, 16 augustus 2011 08:00 LAATST GEWIJZIGD: donderdag, 18 augustus 2011 13:43

Sporten houdt geest en lichaam gezond. Aquajoggen? Senioren-gymnastiek? Niet voor Fred Dijkstra (67) en zijn team: die staan gewoon nog lekker iedere dinsdagochtend een balletje te trappen.

De voetbalvelden van LAC Frisia 1883 liggen er verlaten bij. Er waait een harde, gure wind. Op een  van de velden staat een groepje gepensioneerde mannen kniebuigingen te maken. ,,Buig, strek, buig, strek!”, roept trainer Joop de Jong (75) met harde, heldere stem. ,,Kom op, tegen het hek. Teen naar je kuit. En omhoog die benen!”

Voldoening
We staan op de training van een team dat officieel een 45-plus team heet. Maar de jongste speler is 54 jaar en de oudste 75. Wedstrijden spelen ze niet meer, en dat missen ze ook niet. ,,Al die blessures. Nee we spelen voor de lol met mekaar Ik heb genoeg wedstrijden gewonnen in mijn leven”, zegt Fred Dijkstra. Fred is 67 jaar, fietst iedere dag 60 kilometer op zijn racefiets en voetbalt één keer in de week op dinsdagochtend. ,,Sport is een soort verslaving. Ik vind het zo heerlijk me moe te voelen na die inspanning. Dat geeft voldoening.”

Gereanimeerd voetbalhart
Hij is sinds zijn negende lid van de club. Tot zijn 54ste speelde hij competitiewedstrijden, maar besloot uiteindelijk dat het toch tijd was om te stoppen. Hij stortte zich op het racefietsen, maar toeneen kennis hem belde dat hij toch echt weer ’s een balletje moest komen trappen, begon zijn voetbalhart weer te kloppen. Vijf jaar zit Fred nu in het seniorenteam en hij zou het voor geen goud willen missen. ,,Het is de gezelligheid. Kopje koffie voor de training, lekker ballen met z’n allen, kopje koffie erna.”

Iedere training bestaat uit een warmingup, een rondootje en een partijtje. Zodra de mannen in een fluorescerend shirt beginnen aan hun wekelijkse potje, komen de jongens in hen naar boven. ,,Corner!”, schreeuwt Wietse (68). ,,Ja hallo! Dan was dat net aan de andere kant ook zo!”, protesteert zijn tegenspeler. ,,Tackle hem, tackle hem”, klinkt het vanaf de overkant. Handig trapt Wietse de bal vanaf de cornervlag naar de mid-mid, die hem meteen doortikt naar Fred op rechtsbuiten. Fred kaatst hem naar de spits, die hem weer met een hakje teruglegt op de mid-mid, die uiteindelijk behendig op doel schiet. ,,Goal! Lekker hoor!” Het gaat dan misschien wat rustiger aan, voetballen kunnen ze zeker. De meesten hebben vroeger jaren gevoetbald, sommigen zelfs in het eerste.

Constant bezig voor de club
Na de training is er taart in de kantine. Rob Vennik is 64 jaar geworden. Lachend: ,,En daarmee ben ik een van de jongsten hier.” Tijdens de koffie en taart komen de spelers allemaal bij Fred wat geld in een potje doen. ,,We sparen voor iets moois voor de club. We hebben al ruim 500 euro!”

,,Dat is ook zo mooi aan voetbal”, vindt Fred. ,,Dat je je met de club bezig kunt houden.” Hij heeft altijd dingen voor de vereniging gedaan. Het clubblad verzorgd, voorzitter geweest. Maar zijn mooiste hobby ooit was de jeugd trainen. Acht uur per week, vrijwillig. Nu is hij archivaris. Hij bewaart alle foto’s en andere documenten van LAC Frisia 1883 in een brandvrije kast. Fred: ,,Je moet er toch niet aan denken dat er iets mee gebeurt.”

Lachend: ,,Er is ook wel nostalgie met voetbal gemoeid.” Hij laat een boek zien dat hij samen met drie anderen uit het seniorenteam maakte toen de club 125 jaar bestond. ,,Mooi hè? Nee, ik verveel me  geen seconde.”
 



STUUR DE LINK VAN DIT ARTIKEL NAAR: