Langs de suikerspinnenstand, via het pannenkoekenhuis en even voorbij de SpangaS-acteurs, daar stond-ie. De stand van de KNVB. In de uiterste hoek van het park was plaats voor twee panna-veldjes en een doek met gaten waardoor geschoten moest worden. Verder kon je op de foto met het vrouwenvoetbalelftal en deelde international Petra Hogewoning handtekeningen uit. Genoeg te doen dus en gedurende de gehele dag was de toeloop dan ook enorm.
‘Meiden kwamen soms met hele groepen tegelijk’
,,De tasjes met folders waren bij vlagen niet aan te slepen”, hijgt jeugdinternational Chelsea Disseldorp even uit. Net als haar medespeelsters van het KNVB Talent Team deelde zij aan de 7- tot 15-jarigen tasjes uit, met onder andere een handtekeningenkaart van de Oranjevrouwen en informatie over meidenvoetbal. Het park werd bevolkt door dik 9500 vrolijk rondrennende meiden, waarvan het grootste deel ook bij Disseldorp en haar teamgenoten langskwam.
,,Meiden kwamen soms met tientallen tegelijk. Je moet ook nog een kruisje op hun schrapkaart zetten, maar we konden het soms niet bijbenen. Maar wel heel leuk om zoveel meiden enthousiast te zien. Hopelijk gaan er door zo’n dag weer meer meisjes voetballen.”
‘Vroeger werd er bier gegooid als meiden voetbalden’
Ook de hoofdredactrice van Tina kwam hoogstpersoonlijk een kijkje nemen. Lommen: ,,Ik heb vroeger zelf gevoetbald en daarom vind ik het heel leuk om zoveel meiden bij de stand te zien. Toen ik zelf speelde, in de jaren zeventig, moesten we altijd oppassen dat we niet teveel langs de zijlijn liepen. Door de mannen die aan de zijkant stonden te kijken, werden we meestal met bier bekogeld.”
Die tijd is gelukkig voorbij en dat voetbal ook voor meiden steeds populairder wordt, bleek maar weer op de Tina-dag. De 11-jarige Judith Elfes hoeft allang niet meer overtuigd te worden om te gaan voetballen. ,,Nee, ik zit al op een club, bij Valleivogels in Scherpenzeel. Ik ben met mijn zus meegegaan, die ook op voetbal zat.”
Het voetbalvirus
Haar moeder vult aan. ,,Toen we drie dochters kregen, wreven we in onze handen. Als ze ouder zijn, zijn we de zaterdagen tenminste gewoon vrij, dachten we. Maar nee hoor. Nu voetballen er al twee en misschien volgt de derde ook nog. Ze zijn er dolenthousiast over. Van wie ze dat hebben? Geen idee, niet van ons. Alsof ze besmet zijn met een virus.”
Als in een Elfstedentocht nemen ze gretig een KNVB-krabbel in ontvangst. Maar moeder en dochter moeten snel door, want in het park zijn nog meer tasjes, cadeautjes en stempels te verzamelen. Wat een volle kaart nou precies oplevert? ,,Niets”, weet een volgende moeder te vertellen. Nou, hoewel, niets. ,,Overal krijgen ze wel een tasje of iets anders mee. En ik mag het sjouwen. Lamme armen, dat is wat je er van krijgt!”
;)
